Wij trainen lichaam & geest
Dim Mak
Ten tijde van het ontstaan van Dim Mak waren het zeer
roerige tijden in China.
Er werden veel oorlogen gevoerd en men was zijn leven op straat niet
zeker.
Vaardigheden om je zelf te beschermen waren zeker in die tijd geen overbodige
luxe.
Het verhaal gaat dat in die tijd, en dan praten we over een periode
rond 1300 – 1400
na chr., het Tai Chi werd gecreëerd. In die tijd werd echter nog
niet van Tai Chi gesproken.
Deze naam werd er pas rond de 19 e eeuw aan gegeven.
De oorspronkelijke naam was Dim Mak. Chang San-Feng leefde rond deze
periode
van de 14 e eeuw en wordt algemeen gezien als de grondlegger van het
Dim Mak.
Hij zou met enkele vrienden, welke allemaal top acupuncturisten waren,
onderzoek
hebben gedaan naar de krijgskundige effecten op deze punten.
Zij vroegen zich af of de punten in plaats van helend te gebruiken dit
ook destructief
gebruikt kon worden. In die tijd waren mensenrechten zeker nog niet
aan de orde en
via vrienden die bewakers waren in gevangenissen verkregen zij “oefenmateriaal”.
Hierdoor ontdekten ze welke punten vitaal waren als ze op een bepaalde
manier werden
geraakt. Ook de kennis van de energiestromen (het Chi) werd ingezet
door te bepalen
wat de effecten waren van het tegen de richting ingaan. Door dit onderzoek
ontdekten
ze dat bepaalde punten het lichaam meer en minder konden verzwakken.
Op deze
wijze hebben ze jarenlang onderzoek gedaan naar de inwerking op het
menselijk lichaam
met veelal desastreuze resultaten voor de proefpersonen. Nadat ze alle
punten in kaart
hadden gebracht kwamen ze tot de conclusie dat ze eigenlijk het meest
dodelijk systeem
hadden ontwikkeld. Om te voorkomen dat het in zijn algemeenheid in de
bekendheid zou
komen met alle gevolgen van dien werd er een systeem van houdingen bij
bedacht om
dit te voor de buitenwereld verborgen te houden. Tevens konden ze via
dit systeem
blijvend trainen om de vaardigheden van het Dim Mak bij te houden. Dit
werd uiteraard
niet op de zelfde manier gedaan als bij het onderzoek. Vele eeuwen later,
in de 19 e eeuw is het oorspronkelijke systeem min of meer verlaten.
Er zijn verhalen
over dat de Chinese meesters hadden besloten om alleen op de gezondheidsaspecten
door te gaan. Dit maakt Tai Chi tot het geen zoals het tegenwoordig
wordt beoefend,
een sierlijke meditatieve set van bewegingen met als doel: het verhogen
van de gezondheid.
Toch is het “oude systeem” niet geheel verloren gegaan.
Tegenwoordig zijn er nog een
aantal “meesters” over de hele wereld die, door bestudering
van de oude geschriften,
trachten de oorspronkelijke kennis weer terug te halen.
In veel krijgskunsten worden nog wel bepaalde handelingen uitgevoerd
gebaseerd op de
overlevering maar de kennis waarom deze houding zo is of waarom dit
zo uitgevoerd moet
worden op de specifike plaats op het lichaam is vaak niet meer aanwezig.
Zo ook bij Tai Chi. Houdingen krijgen een diepere betekenis en zullen
leiden tot een beter
inzicht in de materie als we weten waarom we het doen, zonder dit te
veel te bena-drukken.