Tai Chi Chuan

Tai Chi Chuan is een eeuwenoude fascinerende krijgskunst en bewegingsleer waarvan de wortels in China liggen. De bewegingen zijn gebaseerd op diverse krijgskunsten waaronder (martiale) Qi Gong en Dim Mak, wat dodelijke aanraking betekent. Ook de helende aspecten volgens de principes van de Traditionele Chinese Geneeskunde komen aan de orde aangezien deze een zeer belangrijk aspect binnen de Tai Chi beoefening vormen.

Doelstellingen van Tai Chi Chuan zijn: harmonie in lichaam en geest, het verwerven van een groter zelfvertrouwen en een verhoogde weerbaarheid, het bevorderen van de gezondheid, het verwerven van verjonging en een lang leven. Tai Chi is als zacht kabbelend water, meegaand maar ook sterk en onstuitbaar als het nodig is.Tai Chi Quan wordt op verschillende wijze geïnterpreteerd. Zo geeft meester Lam Kam Chuen er de vertaling aan als bewegen in harmonie. Anderen geven aan dat het letterlijk vertaald “uiterste oorsprong boksen” betekend. Weer een andere vertelling geeft aan dat de oorsprong van de Tai Chi Quan ligt in het Dim Mak, een effectieve krijgskunst die gebruik maakt van de acupunctuurpunten op het lichaam. Dit zou zijn ontstaan rond de 13 e eeuw. Waarschijnlijk is dat ook voor het Tai Chi Chuan de oorsprong ligt in het Shaolin Kung Fu.

Zhang Sanfeng geld algemeen als de grondlegger van Tai Chi Quan en zou volgens de overlevering zijn gebaseerd op het gevecht tussen een kraanvogel en een slang.

Wat de oorspronkelijke geschiedenis van het Tai Chi Chuan ook is, het is tegenwoordig over het algemeen voornamelijk gebaseerd op oefeningen die de gezondheid stimuleren. De basis van het Tai Chi Quan ligt in het oude China. De principes zijn door de jaren heen het zelfde gebleven. De uitvoering echter heeft vele stijlen gekend. Zo zijn er heden ten dage nog verschillende stijlen zoals de Chen, de Yang, de Wu, en de Sun stijl als meest populaire naast de oude Wudang stijlen die bij het grote publiek wat minder bekend zijn.

Tai Chi Chuan werd in officiële geschriften vastgelegd van af de tijd van Chen Wang Ting welke in de 16 e eeuw werd geboren. Dit is de oudste nog bestaande stijl, de Chen-stijl. Uit de Chen stijl zijn de overige stijlen voort gekomen, waaronder de Yang stijl.

Tai Chi Chuan of Taijiquan zo als het ook wordt geschreven volgens het PinYin transcriptie systeem kan worden omschreven als de meest verheven vorm van krijgskunst. Het is gebaseerd op de drie hoofdprincipes van de Taiji-filosofie, te weten: de veranderende trigrammen van Yi Jing, het boek der Verandering, het Tai Chi symbool en de Wu Xing ‘Vijf Elementen’.

Algemene doelstellingen van Tai Chi Chuan zijn harmonie in lichaam en geest, het bevorderen van de gezondheid, het verwerven van verjonging en een lang leven. Door lang en veel te oefenen wordt een diepere betekenis verkregen van de essentie van het Tai Chi Chuan.

Tai Chi Chuan bestaat uit vloeiende bewegingen die elkaar naadloos opvolgen tot een harmonieus geheel wordt gevormd. Dit geheel noemen we een vorm. Er zijn zoals eerder aangegeven vele vormen in het Tai Chi bekend. Deze stijlen kennen naast handvormen ook verschillende wapenvormen zoals het zwaard, waaier, stok, speer e.d.

Tai Chi Chuan is fascinerend om te zien en nog meer om te beoefenen. Het streeft een optimale gezondheid na. Het doet denken aan kabbelend water, meegaand maar ook sterk als het nodig is en onstuitbaar.

De stijl die op onze school beoefend wordt is de Yang stijl. De oorsprong hiervan ligt bij Yang-Lu-Ch’an, ook wel genoemd Yang Fu Kui. Hij leefde in de 19 e eeuw (1797-1872) in de provincie Hebei in noord China. yang lu Chan groeide op in een armlastige familie. Hij had echter een uitstekende lichamelijke conditie en hij leerde al jonge leeftijd Shaolin Quan.

Het verhaal gaat dat hij na dat hij de Shaolin boksstijl had geleerd van een oude meester die hem naar de familie Chen had gestuurd om Tai Chi Chuan te leren. op een dag was er een opstootje voor de apotheek en zag hoe de apotheker Chen de Hu grof beledigd werd door een dorpsgenoot. Chen negeerde de vechtersbaas totdat deze met zijn vuist naar hem uithaalde. Chen stapte lichtvoetig opzij waardoor de vuist zijn gezicht miste. Ook de tweede slag miste. Toen de aanvaller voor de derde keer uithaalde weerde Chen deze af en in de zelfde beweging wierp hij zijn aanvaller meters van zich af. de toeschouwers waren verast, dit hadden ze nog niet meegemaakt.

De daarop volgende dagen kon Chan het gebeurde niet van zich afzetten. De fascinerende technieken kwamen steeds weer bij hem boven. hij was zelf getraind in het harde en krachtige Shaolin Quan en niet bekend met deze mysterieuze zachte stijl van Chen. Yang stapte op Chen af en vroeg over de vechtstijl en of hij hem dit wilde leren. Chen weigerde echter om uitleg te geven aangezien hij geen lid van de Chen familie was. Hij bleef hier niet bij stilzitten en bleef aandringen. uiteindelijk was Chen overtuigd van de goede bedoelingen van  Yang en adviseerde hem om naar het Chen dorp te reizen in Wen Xian in de provincie Henan. Daar aangekomen moest hij vragen naar meester Chen Chang Xing. Het Chen dorp is de geboorteplaats van Chen Jia Quan die de Chen stijl ontwikkelde.

In eerste instantie was ook deze meester niet blij met Yang maar uiteindelijk mocht hij de stijl leren in ruil voor werkzaamheden gedurende de dag.  Yang heeft vele jaren getraind bij deze meester en na het volbrengen van zijn studie ging Yang terug naar zijn geboorte dorp om het Tai Chi Quan te leren aan zijn dorpsgenoten. Uiteindelijk had Yang vele leerlingen. Yang gaf in eerste instantie les in de oude Chen stijl maar aangezien hij op een gegeven moment was uitgenodigd aan het hof van de keizer om les te geven vond Yang dat deze niet geheel paste bij status van de keizer. Yang heeft toen samen met zijn zonen Yang Jian Hou en Yang Ban Hou de Yang stijl ontwikkeld.

Dankzij Yang Lu Chan werd de Yang stijl bekend en beroemd. tot die tijd werd tai Chi Chuan slechts beoefend door een aantal meesters en hun leerlingen.

De door Cheng Man Ching gehanteerde vorm is gebaseerd op de oude Yang vorm, maar aangezien Cheng Man Ching in eerste instantie gezondheidsproblemen had heeft de stijl aangepast aan zijn eigen fysieke mogelijkheden. Hierdoor is een meer moderne vorm ontstaan die momenteel de meest verbreide vorm in het westen is.

Kiaido Nederland




Budo Society Musashi